In 2008 zou ongeveer 80 procent van de Nederlanders op Obama en niet op John McCain gestemd hebben als ze de kans hadden gekregen, terwijl maar 53 procent van de Amerikaanse bevolking dat deed. In een opiniestuk op vk.nl, en met een onderzoek van de Universiteit van Amsterdam in de hand, beweerde Koen Petersen, schrijver van het gisteren verschenen boek ‘Einddoel: Witte Huis’, dat dit te wijten is aan partijdigheid van Nederlandse media. Het is een makkelijk stukje retoriek waar ook conservatieve Amerikanen zich graag schuldig aan maken, maar niets is minder waar. Media berichten over kandidaten die aanslaan bij de lezer en de kijker, kandidaten slaan niet aan omdat media over ze berichten.
Obamania in Nederland ligt aan de Republikeinen
Of ik het nou leuk vind of niet: alle tekenen wijzen erop dat er in de toekomst eerder meer dan minder taken op ons aller individuele schouders komen te rusten. Kon je vroeger nog zaken met een gerust hart uitbesteden aan de overheid (je inkomenszekerheid), de medische stand (je gezondheid), de baas (je werk), de politie (je veiligheid) en de bank (je spaarpot), in deze tijd waarin de informatie- of datarevolutie definitief lijkt door te breken, de wereld naar elkaar toe groeit en iedereen begint te praten over ‘samenwerken’, ‘partnerschappen’ en ‘je verantwoordelijkheid nemen’ zal het authentieke lanterfanten weldra een fantasme zijn uit de vorige eeuw. Een verstild park, waar we – in ieder geval tot mijn schrik – met knetterende motor uit blijken te zijn weggesjeesd. Nogmaals: ik sta niet te juichen. Hoewel ik nog nooit aan de waterkant ben gaan zitten en een hengel boven het water heb gehouden, heeft de ogenschijnlijke stilte in de kop van de recreatievisser altijd tot mijn verbeelding gesproken. Voor mij symboliseerde die stilte rijkdom. Stille rijkdom, die als zand voorgoed uit onze handen lijkt te glijden. Lees verder »
Obama’s politieke Eurotrip
Afgelopen vrijdag werd hier een overzicht gegeven van de kandidaten en hun kansen voor de Republikeinse nominatie in 2012. Naast alle aandacht voor de rechter vleugel van het Amerikaanse politieke schouwtoneel zou je bijna vergeten dat president Barack Obama ook met zijn herverkiezing bezig is. Bijna elke keuze die Obama en zijn team deze dagen en de komende maanden maakt, zal in ieder geval gedeeltelijk gemotiveerd zijn door het idee dat het kan bijdragen aan de verkiezingen van 2012. Als hij immers de verkiezingen niet wint, kan hij ook weinig voor Amerika betekenen. En de strategische keuzes van Obama zijn veelzeggend. Lees verder »
Stel: je hebt een man opgespoord, die wordt verdacht van ernstige strafbare feiten. Wat doe je dan als overheid van, zich noemende, een democratische rechtsstaat? Je zou hem kunnen arresteren en een eerlijk proces geven. Hmm… boring! En een hoop gedoe. Wat je ook zou kunnen doen, is van dichtbij zijn hersens uit zijn hoofd blazen. Als je dan toch bezig bent kun je meteen ook zijn vrouw en alle andere getuigen doodschieten. De lijken dump je in de oceaan. Lees verder »
Dat Obama zich al geruime tijd probeert te positioneren als de president van alle Amerikanen, de vader des vaderlands die boven de partijen staat, mag voor vaste lezers van DeJaap geen verrassing meer heten. Obama heeft, waarschijnlijk geleid door zijn vooraanstaande strategen Jim Messina, David Plouffe en David Axelrod, besloten dat bipartisanship de beste koers is opweg naar herverkiezing in 2012. Daar waar de conservatieve vleugel van de Republikeinse partij, aangewakkerd door de Tea Party Movement, het politieke debat naar het extreme probeert te trekken, hoopt Obama de steun van gematigde kiezers te winnen door naar het midden van het politieke spectrum op te schuiven. Die strategie maakt hem voorlopig echter de kop van jut, met aanvallen van alle kanten als gevolg. Lees verder »
Ongelofelijk! Het eerste filmpje van de Obama-2012 campagne: zónder Obama! Wát een delicatesse als je het vergelijkt met de boerse gelijkhebberstoon waarmee een gemiddelde Nederlandse partij het electoraat bestookt. Het kan aan mij liggen: maar ik krijg er – help! – bijna acuut een brok van in de keel. Reden? Of ik nu échte mensen zie of echte mensen die verschrikkelijk goed op echte mensen lijken: dit filmpje omzeilt in één klap het stupide gevit over standpunten, zoals je dat hier te lande wekenlang over je heen krijgt gestort (en dat doorgaat voor “betrokkenheid” en “inhoud hebben”). Lees verder »
Obama, de president of peace, bracht op 19 en 20 maart een bezoek aan Brazilië. Vlak voor dit bezoek besloot de VN Veiligheidsraad tot militair ingrijpen in Libië. Het kwam Obama in eigen land op veel kritiek te staan. Toch lijkt het bezoek een verstandige zet van Obama. Hij moet echter wel oppassen voor backfire. Lees verder »
Met de kandidaatstelling van Newt Gingrich voor de Republikeinse nominatie in aanloop naar de Amerikaanse presidentiële verkiezingen van 2012, lijkt het campagneseizoen langzaam maar zeker op gang te komen. Opvallend is echter dat vier jaar geleden rond deze tijd alle kandidaten reeds bekend waren. Waar de Republikeinse voorverkiezingen dus traag van de grond komen, buigen Democraten zich over de vraag welke strategie nodig is om Obama zijn huurcontract voor het Witte Huis nog eens met vier jaar te laten verlengen. Beide partijen lijken op dit moment vooral nog gedomineerd te worden door twijfel en in die twijfel ontstaat ruimte voor verrassingen. Lees verder »
Bipartisanship in 2011
Bipartisanship gaat het heilige woord worden voor de Amerikaanse politiek in de komende twee jaar. Waar de handreiking die Obama aan het eind van 2010 deed naar de Republikeinen al bijzonder effect sorteerde, is de schietpartij in Arizona een extra aanleiding om op zoek te gaan naar een gematigder politiek discours. Velen wijzen naar de extreme retoriek van in het bijzonder de Tea Party Movement (TPM) als aanleiding van de kogel in het hoofd van Gabrielle Giffords. Obama lijkt die boodschap beter te begrijpen dan zijn Republikeinse tegenstanders. Lees verder »
Op 2 november werden de zogenaamde midterm elections gehouden in Amerika. De Republikeinen wonnen fors, en daarmee heeft het politieke landschap opnieuw vorm gekregen. Het slagveld voor de presidentsverkiezingen van 2012 begint zich dus af te tekenen. Daarom besteedt De Jaap zeven donderdagen lang aandacht aan de voorspelling wie op 6 november 2012, na een heftige verkiezingsstrijd, een uitzinnige menigte mag toespreken als President-elect. Vandaag deel 4: Obama als rockstar. Lees verder »
Op 2 november werden de zogenaamde midterm elections gehouden in Amerika. De Republikeinen wonnen fors, en daarmee heeft het politieke landschap opnieuw vorm gekregen. Het slagveld voor de presidentsverkiezingen van 2012 begint zich dus af te tekenen. Daarom besteedt De Jaap zeven donderdagen lang aandacht aan de voorspelling wie op 6 november 2012, na een heftige verkiezingsstrijd, een uitzinnige menigte mag toespreken als President-elect. Vandaag deel 3: Sarah Palin als grote uitdager.
Voorgaande delen van deze serie draaiden vooral om wat er tot dit moment gebeurd is in Politiek Amerika. Kijkend naar 2012 is de eerste grote vraag welke Republikein gaat proberen om Obama uit het Witte Huis te verdrijven. Wie hieromtrent een voorspelling wil doen, kan niet om een aantal namen heen: Mitt Romney, Mike Huckabee, Newt Gingrich, Tim Pawlenty en natuurlijk Sarah Palin. Die laatste wordt door menig politiek commentator buiten Amerika evenmin serieus genomen als door de Democratische Partij in het land zelf. Toch maakt ze een goede kans en zou het zomaar kunnen dat Palin straks de uitdager van Obama is. Lees verder »
Op 2 november werden de zogenaamde midterm elections gehouden in Amerika. De Republikeinen wonnen fors, en daarmee heeft het politieke landschap opnieuw vorm gekregen. Het slagveld voor de presidentsverkiezingen van 2012 begint zich dus af te tekenen. Daarom besteedt De Jaap zeven donderdagen lang aandacht aan de voorspelling wie op 6 november 2012, na een heftige verkiezingsstrijd, een uitzinnige menigte mag toespreken als President-elect. Vandaag deel 2: Neoconservatisme en de Tea Party Movement .
Rond de midterms had bijna iedereen het over de Tea Party Movement (TPM) zonder de herkomst of populariteit ervan te verklaren. Die unieke volksbeweging, in Amerika vaak een grassroots movement genoemd omdat dergelijke massabewegingen de wortels van een politieke campagne kunnen zijn, speelde een belangrijke rol tijdens de verkiezingen, maar de politieke stroming kwam niet uit het niets. Al sinds de jaren ´50 en ´60 van de vorige eeuw is het neoconservatisme in opkomst en in dat klimaat ligt ook de oorsprong van de TPM. Inmiddels is duidelijk dat de TPM, gesteund door FOX News en met Sarah Palin als boegbeeld, een machtsfactor binnen de Republikeinse Partij is geworden. Dat verdient nadere inspectie. Lees verder »
Op 2 november werden de zogenaamde midterm elections gehouden in Amerika. De Republikeinen wonnen fors, en daarmee heeft het politieke landschap opnieuw vorm gekregen. Het slagveld voor de presidentsverkiezingen van 2012 begint zich dus af te tekenen. Daarom besteedt De Jaap zeven donderdagen lang aandacht aan de voorspelling wie op 6 november 2012, na een heftige verkiezingsstrijd, een uitzinnige menigte mag toespreken als President-elect. Vandaag deel 1: De 2010 midterms. Lees verder »
Inmiddels zijn de meeste uitslagen van de Amerikaanse midterm elections bekend en begint de rook van het slagveld op te trekken. Zoals verwacht heeft president Obama een gevoelige nederlaag geleden maar toch zal hij met een licht positief gevoel naar de uitslag kijken. Lees verder »
Op 2 november hebben in Amerika de midterm elections plaats. Op die dag komen 37 van de 100 zetels vrij in de Senaat en alle 435 zetels in het Huis van Afgevaardigden. Daarmee is het de eerste keer in het presidentschap van Obama dat niet alleen de Vocal Minority zich zal uitspreken, maar ook de Silent Majority. Dat Messiah Obama niet aan de verwachtingen heeft kunnen voldoen is duidelijk. De verkiezingen van 2 november gaan echter om de vraag wiens schuld dat is. Afhankelijk van de uitslag is een aantal voorspellingen te maken voor de komende jaren. Lees verder »
In het vredige Mason City, Iowa, Verenigde Staten, kwamen de conservatieve zuurbekjes van de plaatselijke teaparty onlangs met iets geheel nieuws: de super-Godwin. Ditmaal was het geen Godwin in geschreven tekst maar in de vorm van een billboard. Ingeklemd tussen Hitler en Lenin prijkt een portret van Obama. Onder alle drie de dictators/democratisch gekozen leiders staat de tekst ‘CHANGE’ met boven Hitler de tekst ‘national socialism’, boven Lenin de tekst ‘marxist socialism’ en boven Obama de tekst ‘democrat socialism’. Ronkende payoff: ‘RADICAL LEADERS PREY ON THE FEARFUL & NAIVE’.
Zondag bleek uit de peiling van Maurice de Hond dat de PvdA virtueel de grootste partij is van Nederland. Geen verrassing. Het enthousiasme waarmee Job Cohen werd ontvangen door het publiek nadat hij had aangekondigd lijsttrekker te willen worden, was opvallend groot. Na een Obama-achtige (en populistische) persconferentie van Cohen kwam zelfs naar voren dat de kandidaat-lijsttrekker de favoriete premier is. Er zijn zelfs al t-shirts met de kreet Yes we Cohen te koop.
Yes, we can fail!
‘Winfrey’s kerstcadeau voor Obama was een interview over softbal’ kopte de NY Daily News op 11 december jongstleden. En wie het interview van Oprah met de First Family heeft gezien, kan niet anders dan het beamen. Zelden zag ik het goedgebekte geweten van Amerika zo theekranserig bezig als tijdens dit kerstinterview. Zelfs die paar kritische vragen, om in ieder geval de schijn op te houden dat Oprah haar boy wonder serieus nam, ontbraken. ‘This was not about grilling the President‘ verdedigde de interviewster zich later tegenover de journalisten van de NY Daily News. Waar het tenenkrommende, überamerikaanse interview met Barack en Michelle dan wel goed voor was werd niet duidelijk. Christmas at the White House moest een soort goed gevoel show worden, kwam er uiteindelijk uit.
Alle blikken van de wereld zijn momenteel gericht op Kopenhagen. Alle blikken? Nee; dat valt eigenlijk een beetje tegen, of mee, als je de “klimaatcritici” moet geloven. Hoe dan ook lijkt de klimaatconferentie niet de aandacht te krijgen die het volgens de initiatiefnemers verdient. Hierbij gaat het dan met name om de soort aandacht. Want waar men misschien zou verwachten dat vooral de regeringen in de wereld hier met de grootst mogelijke macht samen bezig zijn een klimaatverdrag op te zetten lijkt de conferentie vooral te zuchten onder veel maar gefragmenteerde andere belangstelling.
Lees verder »
Van de politieke held van een internetgeneratie naar Nobelprijswinnaar. De carrière van een beginnend president kan slechter verlopen. Het is echter niet zozeer Obama zelf, maar zijn aura dat de kiezers wist te binden. Een aura, weliswaar verbonden met de persoon Obama, maar groter dan de man zelf. Waarschijnlijk zorgvuldig gespindokterd was het aura change en change zou er komen en change kwam er… Op de dag van de verkiezingen kleurden zelfs in Nederland collegebanken blauw, met een hoop voor een nieuw Amerika. En net zoals change niet beperkt blijft tot de personificatie in Obama zo is het idee Amerika nog steeds groter dan dat; een verandering in de wereldpolitiek zou er mogelijk komen.









Laatste reacties