Eén van de belangrijkste leerstellingen van sommigen die zich verzamelen onder de vlag ‘vrienden van Israël’ luidt dat de Joodse staat (hoofdletter) onze onvoorwaardelijke steun verdient omdat het de eenzame vooruitgeschoven post is van het vrije, democratische Westen in een verder door barbaarse regimes onderworpen regio. In dit dogma is Israël het enige product van de Verlichting dat het verder verduisterde Midden-Oosten rijk is, en omdat de waarden van de Verlichting het verdedigen waard zijn, verdient Israël onze onvoorwaardelijke steun. Die leerstelling is een hypocriete leugen. Lees verder »
Miko Flohr hekelde vorige week op DeJaap het totaal gepolariseerde debat over Israel en de Palestijnen. Hij schreef: “Laat het woord Israël vallen, en gans Nederland levert collectief het volledige kritisch denkvermogen en twintig punten van het IQ in. Als de situatie zo eenduidig zou zijn als beide borreltafelkampen hem voor zouden stellen, was het probleem allang opgelost.” Ja, dat gevoel bekruipt mij ook weleens. Hij besluit met de oproep eens ‘gek te doen’ en ‘te luisteren naar wat anderen te zeggen hebben in plaats van naar wat je zelf graag wil horen’. Amen. Het is alleen jammer en ook ietwat ongeloofwaardig dat hij daar zelf totaal niet naar handelt. Zo stelt hij: “De Palestijnen zijn in 1948 simpelweg het beloofde land uit gedreven, en dat heeft diepe en blijvende wonden geslagen in die gemeenschap”, zonder dit verder te onderbouwen. Lees verder »
Twee weken geleden werd op De Jaap al uitgelegd dat volledige erkenning van een Palestijnse staat door de Verenigde Naties, wat dezer dagen ter discussie staat in de Algemene Vergadering van de VN, in niemands belang en dus onwenselijk is. Inmiddels spreken steeds meer Palestijnen, waaronder de internationale Palestinian Youth Movement, zich ook expliciet tegen het voorstel uit. De Nederlandse politiek laat echter weinig van zich horen en toont zich één van de trouwste bondgenoten van Israël. Om met de woorden van Frans Timmermans op Facebook te spreken: “Het Nederlandse midden oosten beleid wordt door netanyahu gemaakt.” Lees verder »
Aanstaande dinsdag zullen Palestijnse afgevaardigden naar alle waarschijnlijkheid een verzoek aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties voorleggen om als volledige lidstaat van de VN erkend te worden. Al sinds 1988 wordt Palestina als natie, als volk, door de VN erkend en erkent de internationale gemeenschap dat de gebieden die in 1967 door Israël zijn veroverd niet aan haar maar aan de Palestijnen – wat betreft de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever – danwel de Syriërs – wat betreft de Golan hoogvlakte – toekomen. Toch zou een verzoek voor volledige erkenning onverstandig zijn, niet omdat Amerika zich weer van haar slechtste kant laat zien in dit conflict maar omdat het de problemen voor de Palestijnen alleen zal vergroten. Lees verder »
Volgens de ideologische vijanden van de Joodse staat verdreven Joodse/Israëlische strijdkrachten tijdens de oorlog van 1948 op rücksichtsloze wijze en volgens een vooropgezet plan vele honderdduizenden Palestijnse Arabieren uit hun woonplaatsen in de landstrook tussen de Middellandse Zee en de Jordaanrivier. Maar er klinken steeds vaker Palestijns-Arabische stemmen die het tegendeel beweren. Lees verder »
Je hoeft niet anti-Israël te zijn om een voorstander te zijn van gesprekken met Hamas. Er zijn per slot van rekening verschillende Israëlische politici en diplomaten die deze wens al eerder hebben geuit; ruim voordat een aantal Nederlanders afgelopen week er in de NRC een oproep aan meenden te moeten wijden. Maar je moet wel hopeloos naïef zijn om te geloven dat gesprekken met Hamas tot vrede zullen leiden. De ondertekenaars van de oproep in de NRC zeggen dat de EU ‘zonder voorwaarden vooraf’ met alle partijen inclusief Hamas het gesprek moet aangaan, ‘om via onderhandelingen een eind aan het [Palestijns-Israëlisch, R.N.] conflict mogelijk te maken’. Dit is een frappant staaltje van wishful thinking, want er is nog nooit gebleken dat Hamas een einde wil maken aan enig conflict, anders dan door het vervangen van Israel door Islamitische staat, zoals in het handvest van die organisatie valt te lezen.
Het schijnt dat het ongelofelijk onverstandig is een artikel aan Israël-Palestina te wijden omdat je dat de rest van je leven in je gezicht terugkrijgt, maar enfin, toch een korte reactie op het Hamas-stuk van woensdagmiddag. Er zijn velen die oeverloos willen discussiëren over het bestaansrecht van Israël, of juist van de Palestijnse staat. Documenten in de meest dode talen moeten erbij gehaald worden om vierkante meters te bevechten. Men kan boeken volschrijven over mogelijke what if scenario’s en verkeerde keuzes uit het verleden. Ik zou willen pleiten voor een wat pragmatischer politiek.
‘Maar Hamas is terroristisch’, zo luidt het argument tégen praten met Hamas. Bij nadenken ontstaan echter vooral argumenten vóór praten met Hamas. ‘Praten’ betekent in politieke zin dat Nederland de belangen van Hamas erkent. De vraag of Nederland de belangen van Hamas moet erkennen, is te evalueren aan de hand van vijf criteria.
Laatste reacties