Het was even zoeken maar ze zijn gevonden hoor. De kiezers van GroenLinks zitten volgens Jolande Sap verstopt tussen de PvdA en D66 in. En dus vraagt ze die partijen dat gaatje dicht te knijpen: “Als jij, PvdA nou even wat naar rechts kruipt en die stomme SP (met wie ik drie weken geleden nog zo’n constructief plan voor een ander Nederland had) links laat liggen, en jij, D66, wat naar links kruipt weg bij die vieze Rutte en zijn vriendjes?” Hop, kiezers weg. Wat gaat GroenLinks hierna doen? Met een schijnbeweging onder de PvdA doorkruipen en in het nieuw ontstane gat tussen de PvdA en de SP kijken of de kiezers daar misschien zitten – waar Groenlinks ze jaren geleden achterliet? Lees verder »
Een waardig einde, je gunt het iedereen. Helaas is dat, nu we langer leven en niet meer op ons vijftigste omvallen in de velden, voor velen niet langer weggelegd. Onze verpleeghuizen zitten tot de nok toe vol met opa’s en oma’s die met volle luiers en lege blikken in de ruimte staren. Om tijdens momenten van helderheid te concluderen dat het grootste gedeelte van hun mentale vermogens de geest heeft gegeven en dat ze een last zijn voor hun omgeving. Dat je kinderen en kleinkinderen met liefde voor je zorgen wil niet zeggen dat ze hun kostbare vrije tijd niet liever anders zouden besteden. Het is een besef wat door velen als een marteling wordt ervaren en voor jongere ouderen een nachtmerrie-scenario vormt. Want om legaal dood te mogen moet je eerst lijden. De Nederlandse euthanasiewetgeving voorziet in stervenshulp bij ondraaglijk en uitzichtloos lijden met als grondslag een medisch classificeerbare ziekte of aandoening. Mensen die nog niet aan de wettelijke criteria voor stervenshulp voldoen, maar die hun leven als voltooid beschouwen en die zichzelf en hun naasten die laatste lijdensweg graag zouden besparen hebben, buiten zelfmoord, vaak geen vooruitzicht op een waardig einde. Lees verder »
Na de bedorven kalkoen met Kerstmis en de vette oliebol met Oudjaar is 2012 dan eindelijk begonnen. Wat een spannend jaar gaat het worden; Job Cohen die Geert Wilders alle hoeken van de Tweede Kamer laat zien, Yvon Jaspers die ditmaal écht onder een tractor terechtkomt en ‘fatsoenlijke mensen’ die met doorgeladen stengun hoogstpersoonlijk de fascisten een halt toeroepen. Naast spannend, wordt 2012 ook een jaar van zekerheden. Zo is het zeker dat Nederland niet door de poulefase van het EK komt, Nederland weer voor spek en bonen aan de Olympische Spelen meedoet en tenslotte dat de zin ‘Met de kennis van nu’ een maandelijks terugkerend fenomeen gaat worden. Sterker nog, het zou mij niets verbazen als de zomerhit van 2012: “Met de kennis van nu” zal heten, gezongen door een koortje van 46 Tweede Kamerleden. Lees verder »
Het zal u niet zijn ontgaan: staatssecretaris van Volksgezondheid Marlies Veldhuijzen van Zanten (CDA) schoffeerde gisteren commissievoorzitter Pauline Smeets (PvdA) door haar op brute wijze de mond te snoeren. Een uniek moment in de parlementaire geschiedenis, nog nooit was het dédain van een bewindspersoon voor de Kamer zo zichtbaar. Dit is dus het ware gezicht van bestuurderspartij CDA: wij spreken, verkozen volksvertegenwoordigers rest slechts te luisteren. De rogge staat er dun bij, that’s for sure. Lees verder »
Een jaar geleden, 9 juni 2010, waren de Tweede Kamerverkiezingen. De strijd tussen Job Cohen en Mark Rutte, een glorierijke VVD, het speculeren over de rol van de PVV, weet u het nog? Hoe hebben de door u gekozen volksvertegenwoordigers het gedaan? De komende weken op DeJaap rapportcijfers voor alle partijen. We wegen wat ze fout en goed hebben gedaan en leggen uit waarom u wel of niet op ze moet blijven stemmen. Vandaag: de Staatkundig Gereformeerde Partij. Lees verder »
De politiek heeft onlangs een vierpotige stap genomen richting een veiliger Nederland. In Capelle aan den IJssel werd, onder leiding van Henk Bleker (Staatssecretaris EL&I) en Joost Eerdmans (Wethouder Dierenwelzijn te Capelle) de Dierenpolitie gepresenteerd. DeJaap was present om de belangrijkste pijnpunten uit een taaie conferentie te vissen. Want hoe verheugend dit initiatief ook klinkt, de werkelijkheid werpt vraagtekens op.
Koud bekomen van de uitspraken van de Amsterdamse korpschef Bernard Welten, of een ander vooraanstaand lid van dit onderdeel van de uitvoerende macht doet een duit in het zakje. Hoofdcommissaris Ruud Bik heeft namelijk laten weten dat privacy iets is uit een grijs verleden. Niet meer moeilijk over doen, we hebben tegenwoordig allemaal Facebook. Dus waar zeuren we over. “Wie heeft het nog over Big Brother in deze tijd van Facebook en internet? De overheid moet alle beschikbare informatie kunnen gebruiken om criminelen te pakken,” deelde Bik mede in zijn jaarlijkse Nieuwjaarsbriefing. Wij verzekeren u: dit is echt. Lees verder »
Vorige week berichtte de Telegraaf over een onderzoek (pdf) naar drugsoverlast op scholen. Kluisjes moeten volgens ondervraagde ouders opengebroken worden, urinetests uitgevoerd en “een ruime meerderheid vindt dat klasgenoten met naam en toenaam bekend moeten worden gemaakt, als zij om drugs worden geschorst”. In de Telegraaf van vanochtend gaf minister Opstelten aan zichzelf wel in deze plannen te kunnen vinden. “Jongeren die dingen verkeerd doen, moeten nadrukkelijk zichtbaar zijn” aldus de minister. Politiek voor de bühne, omdat relevantie niet meer telt. Lees verder »
Wanneer een Hollywood-ster of zanger(es) op het lumineuze idee komt sliploos een premièrefeestje te bezoeken of een hotelkamer aan gort te slaan, levert dat hem of haar doorgaans een aardige dosis kritiek en in de ergste gevallen flinke imagoschade op. Als je je als beroemdheid in het publieke domein begeeft is het dus handig je enigszins verantwoord te gedragen. Dat betekent: altijd ondergoed aan, niet te dronken worden en vooral niet in een café gaan zitten tongen met iemand anders dan je eigen partner. Voor Nederlandse politici, beslist niet vies van een beetje publiciteit als het ze uitkomt, gelden die regels echter niet. Want zij hebben Nieuwspoort; vrijhaven van politiek Den Haag. Lees verder »
Vroeger, toen ministers nog met excellentie werden aangesproken en mr. G.B.J. Hilterman wekelijks op de radio ‘de toestand in de wereld’ besprak, was de politiek nog een voorname zaak die in dat verre Den Haag werd bedreven. Je stemde eens in de vier jaar – soms eerder – op mensen die ervoor doorgeleerd hadden en hoopte er verder het beste van. Vandaag de dag is de situatie diametraal anders; op veel punten beter, op sommige punten beroerder. Lees verder »
Een keer per jaar nam cabaretier Wim Kan van 1954 tot 1982 met de Nederlandse bevolking het jaar door. Iedere Oudejaarsavond keken gezagsgetrouwe landgenoten met rode oortjes toe hoe Kan de politiek leiders van ons land collectief op de hak nam. Op het werk van wat cartoonisten na, was dit eigenlijk altijd de enige vorm van politieke satire in Nederland. Veel cabaretiers hebben deze traditionele oudejaarsconference overgenomen. Later hebben programma’s als Kopspijkers en Koefnoen er zelfs een wekelijks ritueel van gemaakt. Toch is de politieke satire in ons land vooral onschuldig en bijna aandoenlijk. Zeker als je deze vergelijkt met de politieke (zelf-)spot van de Verenigde Staten. Lees verder »
Ik heb, back in the day, nog wel eens gesolliciteerd bij de politie in Rotterdam. Ik werkte toen ook al bij McDonald’s maar wilde na mijn MBO iets anders gaan doen. Na het horen van de basissalarissen die ik daar de eerste vijf jaar zou gaan verdienen, schrok ik mij echter kapot. Om die capuchonnetjes op Zuid onder de duim te houden zou ik minder loon ontvangen dan ik op dat moment als simpele medewerker bij de Mac binnenhaalde. In dat opzicht snap ik de apathie onder de politiemensen op straat heel goed. Lees verder »
De Eindhovense burgemeester Rob van Gijzel zat er onlangs danig mee in zijn maag, de kwestie Sytze van der Velde. Was het hem eindelijk gelukt de Brabantse pedofiel een stadsverbod op te leggen, stookte de Telegraaf de rel weer op met de onthulling dat de burgervader – mits Van der Velde zich in een andere gemeente vestigt – bereid is met terugwerkende kracht diens uitkering te betalen.
De komende periode zowaar een zomerserie op De Jaap. Elke week presenteert Bas Paternotte een interview uit de oude doos dat zijn actualiteit nog niet heeft verloren. Nu er in de Eerste Kamer wordt onderhandeld over een Paars Plus-kabinet trapt hij af met de man die zo gekant was tegen de oude politiek: Pim Fortuyn. ‘Paars! Vreselijk! De politiek gaat niet over de economie, dat zijn de ondernemers in dit land.’
‘Ik moet vrezen voor mijn goed en leven’
Schrijver, dwarsligger en sinds kort kandidaat-lijsttrekker van Leefbaar Nederland Pim Fortuyn zal eind november beginnen aan een avontuur dat wat hem betreft zal leiden tot het door hem zo felbegeerde premierschap. ‘Professor Pim’ is zo zelfverzekerd dat de verkiezingen van 15 mei wat hem betreft slechts een formaliteit zullen zijn. Veiligheid, de gezondheidszorg, de instroom van migranten; het moet allemaal anders. En Fortuyn is er klaar voor. Maar ook de keerzijde van het politieke vak die Fortuyn nú al ervaart: ‘Ik moet vrezen voor mijn goed en leven.’ Lees verder »
In een tijdsbestek van nog geen halfuur, werd Geert Wilders zondagavond in Zembla vergeleken met de nazi’s én de oorlogsmisdadigers uit het Joegoslavië van begin jaren ’90. Ach, de schapen! Gezien de reacties op Twitter, was ik niet de enige die de aflevering tendentieus en dom vond. Twitteraars, van Femke Halsema tot Wouke van Scherrenburg, spraken zich uit.
Als er iets is dat Pim Fortuyn in ieder geval voor elkaar heeft weten te krijgen dan lijkt dat wel de interesse in politiek te zijn. Die kloof tussen burger en politiek is er misschien nog wel, maar in ieder geval staat men nu beide over die kloof heen elkaar aan te gapen. Daar is het dan ook wel weer mee gezegd, want wat de burger vooral wil zeggen is dat die kloof er nog steeds is en daar zijn zowel politiek als burger beide debet aan, maar kun je ze dit eigenlijk wel kwalijk nemen?
Lees verder »
Terwijl politiek Den Haag zich vooral zorgen maakt over de teloorgang van de Nederlandse taal in de grote steden, lijkt de echte bedreiging vanuit een heel andere hoek te komen. Van Ameland, om precies te zijn.
Alle blikken van de wereld zijn momenteel gericht op Kopenhagen. Alle blikken? Nee; dat valt eigenlijk een beetje tegen, of mee, als je de “klimaatcritici” moet geloven. Hoe dan ook lijkt de klimaatconferentie niet de aandacht te krijgen die het volgens de initiatiefnemers verdient. Hierbij gaat het dan met name om de soort aandacht. Want waar men misschien zou verwachten dat vooral de regeringen in de wereld hier met de grootst mogelijke macht samen bezig zijn een klimaatverdrag op te zetten lijkt de conferentie vooral te zuchten onder veel maar gefragmenteerde andere belangstelling.
Lees verder »
Eindelijk goed nieuws uit Tilburg. Hans Smolders, wordt verdacht van corruptie. Hij zou centen hebben gevraagd om in te stemmen met de in Tilburg veel bediscussieerde mall. Het zou wel passen bij deze populist pur-sang. Hans Smolders is namelijk een profiteur van de bovenste plank.










Laatste reacties