Voor buitenstaanders is gamen een lachwekkende tijdsbesteding van marginale types, een tijdsbesteding die weliswaar zorgwekkend wordt als iemand in het echte leven mensen neerschiet maar die verder een randverschijnsel blijft. Als de filosoof Adorno nog had geleefd, had hij zich rot gelachen om die kwalificatie. Voor hem is een game een allesbehalve onschuldig handelsproduct uit de culturele industrie; een toonbeeld van hoe creativiteit en originaliteit verdrongen worden door massaal geproduceerde titels, die elke keer hetzelfde verhaal vertellen en die – uiteindelijk – als een fopspeen werken zodat het volk niet nadenkt over hun belabberde positie. Mediawetenschapper David Nieborg volgt in de voetsporen van Adorno en bekijkt games als gecommodificeerde cultuurproducten. Hij promoveert vandaag op zijn analyse van de ‘zevende generatie Triple-A spelcomputergames’. Lees verder »
De multiculturele discussie gaat in Nederland vooral over groepen die sociale of economische problemen veroorzaken. Chinezen zijn daarvan uitgesloten. “Ze klagen niet, halen geen narigheid uit en ze werken hard” schreef de Telegraaf ooit onder de kop ‘Chinees ideale allochtoon’. Chinezen worden daarbij gezien als een homogene groep, die bovendien fundamenteel anders is dan andere migranten. Communicatie-wetenschapper Yiu Fai Chow onderzocht in hoeverre deze ‘model minority myth’ klopt. Hij promoveerde vorige week op onderzoek naar de cultuur van jonge Chinezen in Nederland. Lees verder »
Het uitgaanscircuit in Nederland is veranderd. Van clubs met een vaststaand en rigide deurbeleid (denk RoXY) zijn we gegaan naar feesten die vaak door externe partijen georganiseerd worden in zalen als Melkweg en Paradiso. Een van de vele oorzaken achter deze verschuiving is de grotere diversiteit van het uitgaanspubliek. Om hieraan tegemoet te komen zijn er zogeheten ‘etno-parties’ ontstaan, feesten gericht op een specifieke etnische groep. Antropologe Simone Boogaarts-De Bruin promoveert vandaag op dit bijzondere verschijnsel. Lees verder »
Als een nieuwe baby geboren wordt, houdt de verloskundige de zuigeling omhoog en roept – al naar gelang de aanwezigheid van een piemeltje – ‘gefeliciteerd, het is een meisje’ of ‘gefeliciteerd, het is een jongen’. In uitzonderlijke gevallen is het niet duidelijk of de kleine een jongen of meisje is. In dat geval wordt er nooit geroepen ‘gefeliciteerd, het is een hermafrodiet!’. Hermafroditisme, in medische taal interseksualiteit, is een fenomeen dat mensen onrustig maakt. Het staat in de weg van de algemene aanname dat geslacht binair is: man/vrouw. Lena Eckert onderzocht in haar proefschrift de zoektocht naar een wetenschappelijk verifieerbaar onderscheid tussen man en vrouw. Lees verder »
Blije, boze en angstige mensen zijn creatiever dan verdrietige en ontspannen mensen. Dit blijkt uit onderzoek van psycholoog Matthijs Baas. Lees verder »
Gamers zijn mensenschuwe, bleke jongens met pukkels, die geen seks of een sociaal leven hebben. Ze zijn of dik (vanwege de overdaad aan cola en pizza) of iel (vanwege het gebrek aan sport en seks) en ze zijn altijd nerdy. Dat is tenminste het stereotiepe beeld van de gamer. Communicatiewetenschapper Mirjam Vosmeer promoveerde op een groep gamers waar vrijwel niets over bekend is: vrouwen en meisjes.
Lees verder »
Onsterfelijkheid. Faam. Glorie. Roem. Fans die je naam gillen. Eindeloze rijen groupies en een nog eindelozer voorraad drugs. Seks met andere beroemdheden. En geld, heel veel geld. Voor die Ferrari en die Bentley, die villa en dat penthouse. Vrijwel ieder kind droomt er van beroemd te worden. De eerst gedroomde weg naar succes is een weg via muziek. Alles liever dan kantoor. Maar eenmaal ouder blijkt die weg zwaar. Wannabe Lady Gaga’s en Robby Williamsen worden publiekelijk vernederd door de jury’s van Idols en Popstars. Lees verder »
Bij de opkomst van het internet bestond er zowel hoop als vrees over de democratische bijdrage van dit nieuwe medium. Zwartkijkers stelden dat de anonimiteit van het internet rationele politieke uitwisseling kapot zou maken. Optimisten verheugden zich juist over de mogelijkheid die het internet zou bieden voor stemmen die in de reguliere media geen plek vonden. Ook communicatiewetenschappers lieten zich leiden door hoop dan wel vrees. Het beoordelen van de kwaliteit van een discussie is natuurlijk subjectief. Er bestaat dan ook evenveel onderzoek dat de pessimisten gelijk geeft als dat de optimisten gelijk geeft. Deze maand promoveerde Todd Graham op zijn toevoeging aan dit wetenschappelijk debat. Onder de prikkelende titel What’s Wife Swap go to do with it? onderzocht hij hoe mensen over politiek praten op het internet. Lees verder »
Antiracisme campagnes missen hun doel
Racisme is slecht. Dat weet iedereen. Het is net als met het milieu: je hoort nooit iemand zeggen dat hij daar tegen is. Toch wordt er veel geld gestoken in campagnes om racisme te bestrijden. Racisme bestaat namelijk wel, net als milieuonvriendelijke mensen. Het idee achter zulke campagnes is dat mensen met verkeerde ideeën anders zullen gaan denken als ze maar de juiste boodschap horen. De juiste boodschap is dat racisme slecht is. Maar wacht, dat wisten we toch al?
Laatste reacties