Er is dezer dagen een opvallend verschil in benadering tussen het CDA (virtueel dertien zetels) en de SP (virtueel vierendertig zetels). Van de eerste, zwaar geslonken partij zie je in allerlei verschillende media hoofden opduiken die iets te vertellen hebben, morgen iets te vertellen willen hebben of warmlopen om op termijn iets te vertellen te hebben. Verwacht niets anders dan clichés en open deuren van al deze machtige, semi-machtige en aanstormende CDA’ers, maar daar schijnt het even niet om te gaan: de scoringsbeluste journalist verlustigt zich dermate in de stoelendans om de poppetjes, dat hij of zij gerust een vierenzeventigste CDA’er voor lief neemt die het over ‘warmte’ heeft, ‘een fris elan’ of ‘terug naar de compassie’. Naarmate de macht dichterbij komt, wordt het leger microfoons meestal uitgebreider en de tekst nietszeggender. Wie afgelopen weken de discipline had om alles in het CDA-circus te notuleren komt na ‘close reading’ zeer waarschijnlijk tot de conclusie dat het CDA én voor de zwakkeren is, én voor een groeiende economie, én voor een schone natuur, én voor de boeren, én voor Europa, én voor het behoud van een nationale identiteit. In moeilijke tijden kun je maar beter op alle paarden tegelijk wedden, zo lijkt de strategie van het CDA. Ze noemden het vervolgens in een wanhopige bui van frivoliteit ‘het radicale midden’ en amper een journalist die er – nog dronken van weer een loslippige CDA’er – zinnige en doortastende vraagtekens bij plaatste. Lees verder »
Gaat het mis met de PVV? Na jarenlang succes, een groeiende aanhang en een hele rij aan gewonnen verkiezingen, lijkt de PVV nu langzaam op zijn retour. De PVV verliest al enkele weken in de peilingen, en nu is zelfs de SP de grootste partij geworden. Volgens Maurice de Hond stappen kiezers van de PVV over naar de SP. Is dat waarschijnlijk? Lees verder »
In onzekere tijden lopen de mensen massaal achter populisten aan. De populist belooft namelijk gouden bergen: iedereen, behalve de graaiers aan de top natuurlijk, gaat er op voorruit, de kwaliteit van zorg neemt toe en alle onzekerheden worden in één klap omgezet in zekerheden. Kortom, volgens de populist wordt het land stukken beter met hem, of haar, aan de macht. De leugen regeert dan ook nergens zo hardnekkig als in het land van de populist. Lees verder »
De aanhangers van de politieke partijen deden tijdens de verkiezingsnacht denken aan voetbalsupporters. Parallellen waren duidelijk aanwezig. Gekleed in de kleuren van de eigen partij werd er bier gedronken en boe geroepen. En hoe later het werd, hoe slechter de aanwezigen aanspreekbaar waren. Op de overschaduwde prominenten na natuurlijk, die pasten hun media-training feilloos toe. Lees verder »
Maandagavond werd het, door de NOS georganiseerde, verkiezingsdebat live uitgezonden op Nederland 2. Een debat tussen partijleiders Bos (PvdA), Kant (SP), Pechtold (D66), Wilders (PVV), Rutte (VVD), Halsema (GroenLinks) en fractievoorzitters Van Geel (CDA) en Slob (CU). Deze leiders en een aantal studenten van de Haagse Hogeschool verzamelden zich in een tot studio omgebouwd zaaltje. Het debat werd geleid door Joost Karhof en de onsterfelijke Ferry Mingelen. In de televisie-uitzending werden stellingen voorgelegd over onder andere (gemeentelijke) belastingen, integratie en veiligheid. Na de uitzending op tv kregen de studenten gelegenheid om hun brandende vragen te stellen in de uitzending die op Politiek24 verder ging. Lees verder »
De SP heeft een manifest opgesteld om tegen hulpcritici als oud-VVD-Kamerlid Arend Jan Boekestijn te roepen: ‘Hulp Helpt Wèl!‘. Maar ook, en dat is het enige echte waardevolle aan het pamfletje, om de hulpindustrie te motiveren eindelijk eens deel te nemen aan het debat. Boekestijns ‘infantiele theorietje’, zoals minister voor Ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders het noemt, is bekend: ‘een grote zak geld naar Afrika werkt niet’. Waarom niet? Omdat het Afrikanen ‘hulpverslaafd’ maakt en ‘machtsbestendiging’ in de hand werkt. De VVD’er voelt zich gesteund door economen en hulpcritici als Dambisa Moyo en William Easterly. Een kleine zak geldwerkt volgens Boekestijn trouwens wel. Hij wil het ontwikkelingssamenwerkingbudget halveren en dat niet meer uitgeven aan budgetsteun van ‘misdadige regimes’, maar aan ‘goedwillende burgers’ in de private sector.
Laatste reacties