De recente veranderingen aan het NRC Handelsblad konden op veel kritiek rekenen. De vernieuwde website werd weggelachen, waarbij ‘chef internet’ Ernst-Jan Pfauth natuurlijk de volle lading over zich heen kreeg. Pfauth, iemand die overigens niet te beroerd is zichzelf tot ‘pro’blogger uit te roepen, kon weinig goeds meer doen en heeft uiteindelijk gekozen voor de beste weg: even stilzitten terwijl er geschoren werd. Inmiddels is de vernieuwde site nog steeds niet het beste voorbeeld van een lekker voelend design – het is te veel minimalisme – maar de kritiek is verstomd. Zo zal het ook gaan bij het vernieuwde formaat van de krant, kritiek als “hype” en “betaald gratis” zal uiteindelijk afnemen en plaats maken voor acceptatie. De uiteindelijke vraag zal alleen zijn of de uitgave als geheel kan overleven in de slag om het internet. Lees verder »
Zaterdag 5 maart was een treurige dag. Voor de laatste keer zat ik omringd door mijn krant op de bank. Het hoofdkatern opgevouwen op mijn schoot, gedeeltelijk vallend over mijn – Bourgondische – buik, terwijl ik mij een weg worstelde door het Wetenschapskatern. Na veel gehannes met grote bladen belandde ik bij de achterpagina, waar ik nog iets las over kranten in mijn schoen stoppen. Op dat moment had het papier zich meester gemaakt van mij, de bank en was het enige nog zichtbare van mijn onderbenen, de vingers om de krant gekruld en een paar lokken haar er net bovenuit. Ik was mijn krant geworden. Lees verder »
“We worden kleiner, scherper en nóg relevanter.” Dat is het hedendaagse mantra van de meeste printmedia, kranten en tijdschriften voorop. In het ergste geval zeggen ze er ook “voor onze doelgroep” achteraan. Dus: “relevanter voor onze doelgroep”. Mag ik even een teiltje? Als je deze strategie – die ik nu even in drie kernbegrippen samenvat – door redeneert, heb je straks met steeds slankere media pin-ups te maken, die vanwege hun handzame vorm (dun), prettige uiterlijk (lay-out) en van A tot Z superrelevante inhoud (kopij!) nóg meer aandacht zullen trekken van steeds meer/minder lezers. Vul die laatste mogelijkheid zelf maar in. Lees verder »
Zeven jaar geleden had de Volkskrant al ideeën om zichzelf een kleiner jasje aan te meten. Ja, de krant moest de eerste Nederlandse krant op tabloidformaat worden. Inmiddels is het maart 2010 en is de Volkskrant dan eindelijk tot tabloid getransformeerd. Als eerste? Neen, verre van: als ervaringsdeskundige kan ik u melden dat zelfs De Gelderlander eerder was. Om over NRC Next en het Algemeen Dagblad maar te zwijgen. Maar hey, we hebben het over een Amsterdamse krant, dus dan kan de klant ook Amsterdamse vertraging (Metrolijn, Rijksmuseum, noem maar op) verwachten.
Het oude formaat zal heel snel vergeten zijn en lijkt nu al iets uit een ver verleden, de twintigste eeuw of zo. Je moet je afvragen waarom de Volkskrant zo lang heeft gewacht maar de vraag stellen is ‘m beantwoorden: angst. Alles wees erop dat ’t moest gebeuren maar ja, het is ook best eng natuurlijk. Een heel gedoe en een stap in ’t ongewisse. Als een blad op een rivier heeft de redactie zich dus naar deze beslissing laten voeren. En eerlijk is eerlijk, nu het vrouwtje overgestoken is ziet de krant er goed, correct en degelijk uit. Dat komt doordat er behalve het formaat niets veranderd is.
Laatste reacties